اگر اشک ها نمی بود داغ سینه ها

  سرزمین وداع را می سوزاند

 کسی را که خیلی دوست داری همیشه زود از دستش میدهی

 پیش از آن که خوب نگاهش کنی مثل پرنده ای زیبا بال می گیرد

 هنوز بعضی از حرف هایت را به او نگفته بودی

 هنوز همه لبخندهای خود را به او نشان نداده بودی

 همیشه این گونه بوده است کسی را که از دیدنش سیر نشده ای

 زود از دنیای تو می رود .

  امشب تمام گذشته ام را ورق زدم :

 پر از لحظه های سیاه ، لحظه های داغ و پرالتهاب بی قراری ، دلتنگی افسرده ، خاموشی ، سکوت ، اشک ،

سوختن …. چیزی نیافتم .

جز خاطراتی کم

از تو از بودن با تو

با تویی که هیچوقت احساسم را حس نکردی

وقتی گلدون خونمون شکست !

پدرم گفت : قسمت این بود .....

مادرم گفت : حیف شد .....

خواهرم گفت : قشنگ بود .....

برادرم گفت : کاش دو تا داشتیم .....

امّا وقتی دل من شکست ، کسی به فکرش نبود…..

یادم باشد هر روز کودکانی متولد می شوند و این نشانه ی آن است که خدا هنوز به انسان امیدوار است .

یادم باشد بهترین راه درک زندگی جستجوی زیبایی ها در روز مرگ است .

یادم باشد فراوان لبخند بزنم ، هزینه ای ندارد و ارزش آن قابل تصور نیست .

یادم باشد محبت را از درخت بیاموزم که سایه از سر هیزم شکن هم بر نمی دارد .

یادم باشد بخشندگی را از گل بیاموزم که ته کفشی که لگد مالش می کند را هم خوش بو می کند .

یادم باشد دادن یک شاخه گل سرخ در زمان حیات بهتر از انبوهی گل ارکیده بر سر مزار است .

یادم باشد به جای لعنت فرستادن به تاریکی شمعی روشن کنم .

یادم باشد با گوش سپردن به نوای طبیعت ، می توان به اسرار عشق پی برد و زنده شد .

یادم باشد از چشمه درس خود جوشیدن ، از آسمان درس پاک زیستن ، از کوه درس استواری و از کویر درس سکوت بگیرم .

تو را با لهجه ي گل هاي نيلوفر صدا كردم.

تمام شب براي باطراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم.

پس ازِ يك جستجوي نقره اي در كوچه هاي آبي احساس

 تو را از بين گل هايي كه در تنهايي ام روييد با حسرت جدا كردم

و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي

دلم حيران و سرگردان چشماني ست رويايي

و من تنها براي ديدن زيبايي آن چشم

 تو را در دشتي از تنهايي وحسرت رها كردم

همين بود آخرين حرفت

و من بعد از عبور تلخ و غمگينت

حريم چشمهايم را

به روي اشكي از جنس غروب ساكت و نارنجي خورشيد وا كردم

نمي دانم چرا رفتي؟

نمي دانم چرا ، شايد خطا كردم

و تو بي آن كه فكر غربت چشمان من باشي

نمي دانم كجا ، تا كي ، براي چه ،

ولي رفتي

و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد

نمي دانم چرا ؟

شايد به رسم و عادت پروانگي مان باز

براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم...!!.

براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم...!!

انتظاری که پایان مبهمی دارد

انتظاری که بیش از پیش دشوار می شود

وقتی زمانه نهی ات می کند

وقتی سیاهی و پلیدی در اطرافت سایه می گستراند

وقتی همراهی نداری

و

وقتی نمی توانی او را لمس کنی ...

ساعتی پیش بود

یا شاید چند روزی باشد که

آسمان اجازه داد گستره اش را نظاره کنم

همه می گویند هوا ابری است

یا حداقل با روزهای پیش فرقی ندارد

اما من آسمان را صاف می بینم!

آیا این فقط یک احساس است؟

نمی دانم

شاید بتوانم آگاهی ، را بیابم که قانعم کند زندگی سرسر احساس است!